Handjes en voetjes   23 comments

Handjes en Voetjes

.

.

Handjes en voetjes

Onwillekeurig denk je daarbij aan “leven” “beweging”

Bevreemdend om deze afdrukjes zo afgedrukt te zien op een kindergrafje

Een beeld dat indruk op me achterlaat

.

Kindergrafje 01

.

.

.

.

.

.

Kindergrafje 02

.

.

23 Reacties op “Handjes en voetjes

Schrijf je in op reacties met RSS.

  1. Deze foto’s doen mij ook veel Henk, wat een verdriet is dat geweest zo’n klein leventje moeten missen! Je foto’s zeggen hier eigenlijk meer dan woorden kunnen doen.

    Like

  2. Het zijn zoals altijd weer mooi foto’s, maar er moet wel een hartverscheurend verhaal achter schuil gaan, lijkt me.

    Like

  3. goh wat een leed schuilt hierachter .

    Like

  4. om stil van te worden

    Like

  5. Kippenvel…
    Je moet er niet aan denken dat zoiets je ooit overkomt.
    Mooi in beeld gebracht Henk.

    Groet, mennoG

    Like

  6. ondanks dat het geen echt vrolijk onderwerp is staat het mooi op de plaat
    wens je een goed weekend.

    Like

  7. Triest en ook zó lief………… rare paradox hè. Subtiel op de plaat gezet Henk. Je bent opa, maar het kan dus ook anders. Heb ff een brok in mijn keel.
    xSjer

    Like

  8. Ik zou dit nooit durven fotografen, uit respect

    Like

  9. hier wordt je stil van…

    Like

  10. Even slikken…….

    Like

  11. Mijn ogen vullen zich met tranen.
    Brok in mijn keel.

    Like

  12. Ja hier wordt ik ff stil van…al vind ik het lieve plaatjes maar de gedachte erachter …pffttt

    En ja die palen staan daar maar met een stalen gezicht…fijn weekend

    Like

  13. Heel pakkend ja…

    Like

  14. Iedereen bedankt voor jullie reacties.
    Het zijn foto’s die ik al een tijdje onder de knop heb staan en had een beetje mijn twijfels over al dan niet publiceren.
    De reden waarom ik dat toch heb gedaan is om iets los te maken bij de kijker zoals dit grafsteentje ook bij mij iets achterliet, misschien wel des te meer omdat ik inmiddels kleinkinderen heb en mede, omdat je wat ouder bent en er een generatie tussen zit je denk ik meer gevaren ziet dan de ouders zelve.

    Naar mijn mening heb ik dit item op een respectvolle wijze geplaatst en heb ik namen buiten de compositie van de foto gelaten maar mocht het gebeuren dat betrokkenen/familie deze foto’s te zien krijgen en moeite hebben met publicatie dan zal ik dit item onmiddelijk verwijderen

    Like

  15. Een begraafplaats geeft mij meestal al een beklemmend gevoel, omdat dan duidelijk de vergankelijkheid naar voren komt. Maar omdat ik ook zelf kinderen heb, loop ik die kindergrafjes vaak snel voorbij.

    Like

  16. Ik kom niet zoveel op een begraafplaats, daarvoor moet ik vanuit Nijmegen naar Duitsland, daar war mijn ouders begraven liggen,hier in Nijmegen heb ik alleen maar crematies bijgewoond, en dat vond ik al meer dan genoeg, ondanks dat je weet dat dood en leven naast elkaar hand in hand gaan, kies ik toch maar voor het leven. Maar je foto is een foto waar je weer even met de neus op de feiten wordt gedrukt. ook kinderen sterven ook al wil je dat even niets van weten , groetjes

    Like

  17. Als je zoiets ziet, moet je toch wel even een paar keer slikken Henk, hier schuilt een wereld van verdriet achter.

    Like

  18. Intriest en wekt een stroom van herinneringen op

    Like

  19. Dit laat niemand onberoerd..Je hebt het heel sereen gebracht Henk met voldoende respect.
    Ik zal het nooit vergeten dat in het eerste jaar van mijn loopbaan een kleutertje uit mijn klas is overleden.
    Ik voel weer die krop in mijn keel….neen zo’n dingen gaan nooit weg ….ook niet na 40 jaar.

    Like

  20. Je hebt dit op een serene manier gefotografeerd.
    Een beklijvende foto!

    Like

  21. Ach……

    Like

  22. Dit beeld raakt me, ook wij hebben een kindje verloren tijdens de zwangerschap. Het blijft je altijd bij, het verdriet wordt natuurlijk minder, maar helemaal kwijt raken doe je het nooit.
    Groet, monique

    Like

  23. Ik heb er even aan gedacht om dit blog over te slaan Henk, maar ik geef toch een reactie. In mijn tijd, toen mijn dochter (een van een tweeling) niet levend ter wereld kwam, moest ze achterblijven in het ziekenhuis. Nu kunnen de ouders gelukkig een waardig afscheid nemen. In mijn tijd niet. Natuurlijk ben ik blij dat haar tweelingzusje het wel haalde maar ik mis soms een plek om naar haar toe te gaan. Mijn vader overleed (verongelukte) toen hij 29 jaar was (ik was 6), en ik ga nog steeds naar hem toe op het kerkhof op visite.

    Deze steen met de handjes en voetjes maakt dat ik even zit te huilen, maar ik vind het heel waardevol.
    Heel mooi Henk

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: